تاریخ اجرا: ۳۱/۲/۸۹
مبدا صعود به قله گل زرد، منطقه منظریه در نزدیکی پلور می باشد. برای صعود به قله گل زرد از منظریه تا قله به زمانی در حدود ۵ تا ۶ ساعت نیاز خواهید داشت...
دامنه پر از گل های زرد قله گل زرد...
شروع حرکت در کنار رودخانه پرآب منطقه...
و مسیر پیش روی ما تا قله گل زرد...
طبیعت بهاری و کوه های زیبای منطقه گل زرد در اطراف دشت لار...
در قسمت های قابل توجهی از مسیر درگیری با سنگ ها اجتناب ناپذیر است. در این مسیر صخره ای بسیار زیبا سنگ ها به صورت پلکان های منظم بر روی هم قرار گرفته اند. این سنگ ها آنچنان منظم هستند که گویی کسی آن ها را تراش داده و آماده کرده است...
گل زرد قله گل زرد از نمای نزدیک تر...
آقای عقیلی عزیز از کوهنوردان پیشکسوت اراکی که افتخار همراهی با ایشان را در این برنامه داشتم. سال گذشته و در جریان برنامه شهباز زمستانه شبی به یادماندنی را در منزل ایشان و در کنار کتاب های کم یاب کتابخانه ایرانی شان سپری کردیم. یک ایرانی عاشق فرهنگ، ادبیات و طیبعت ایران زمین...
عبور از یخچال های متعدد اما کوچک در طول مسیر...
فسیل روی این نوع سنگ رو تا به حال ندیده بودم...
اینجا آخرین نقطه ای بود که موفق به صعود به آن شدیم: قله گل زرد شرقی. به دلیل تیغه ای بودن ادامه مسیر تا قله گل زرد غربی و باد شدید و هم چنین کمبود زمان برای پیمایش آن و از طرفی ماندن بخشی از نفرات گروه در کنار رودخانه، دستور بازگشت توسط سرپرست گروه صادر شد. ارتفاع ۳۵۵۰ متر...
نمای قله دماوند از گل زرد بسیار دیدنی بود. به خصوص که این بار هم دماوند در ابتدای صعود برایم عشوه گری می کرد و کاملا در زیر ابرها پنهان شده بود اما به تدریج نمایان شد...
به تدریج هوا باز شد و دماوند و کمی آن طرف تر پلور نمایان شد...
این ابرها بازمانده همان ابرهایی بودند که گرداگرد دماوند چرخیدند و اکنون بر روی منظریه قرار گرفته اند...
نمای قله گل زرد از امامزاده هاشم واقع در جاده هراز در هنگام غروب خورشید...
در ابتدای مسیر صعود به قله گل زرد و در کنار رودخانه معمایی از طرف راهنمای گروه (میثم خضری عزیز) مطرح شد که این تابلوی راهنمایی و رانندگی این جا چه کار می کنه؟!!!
این تابلو اشاره به غار گل زرد دارد که به صورت عادی و بدون شناخت اصلا دیده نمی شود. دهانه تنگ و باریک غار گل زرد که ما را به یاد قسمت کیسه خواب غار کهک انداخت...
