تاریخ صعود: ۴و۵ تیرماه ۸۹
قله حوض دال به ارتفاع ۴۳۶۰متر معروف ترین قله دنا می باشد...
یکی از مسیر های دسترسی به دنا و اصلی ترین مسیر صعود قله حوض دال، شهر سي سخت مي باشد. شهر سي سخت از شهرهاي استان كهگيلويه و بويراحمد و در ۴۰ كيلومتري شمال غرب ياسوج است. سي سخت مركز شهرستان دناست و همانطور كه مشخص است نام شهرستان تحت تاثير مستقيم كوهستان زيباي دنا مي باشد. اين تاثير را در زندگي مردم هم به خوبي مي توان ديد به گونه اي كه مردم منطقه تعصب ويژه اي نسبت به دنا دارند...
يكي از گردشگاه هاي سي سخت چشمه ميشي مي باشد كه در نزديكي آن كوه گل و درياچه كوه گل واقع شده است...
وجه تسميه سي سخت به گذشته هاي دور و زمان كيخسرو بر مي گردد. در دانشنامه آزاد ويكي پديا در مورد نام سي سخت و وجه تسميه گردنه بيژن كه در نزديكي سي سخت واقع شده، اين گونه آمده است:
" در زمانی که کیخسرو پادشاه کیانی ایران به همراه 30 تن از پهلوانان خود از جمله بیژن از راه تل خسرو که قبل از شهر یاسوج و تقریبا در 4 کیلومتری یاسوج واقع شده، به یکی از روستاهای فعلی سی سخت به نام "کوخدان" که در قدیم" کومه دان" مشهور بوده، می رسند، شب را در آنجا توقف کرده و صبح روز بعد پس از عبور از سی سخت کیخسرو از یارانش جدا می شود. یاران کیخسرو در گردنه 4000 متری دچار برف و سرما گردیده و براثر برف و سرما و کولاک از بین می روند.به همین دلیل این گردنه را به یاد بیژن پهلوان نامی لشکر کیخسرو، بیژن و این دیار را سی سخت نامیدند، یعنی جایی که 30 مرد سخت از سرما و کولاک برف از دنیا رفته اند.از طرفی آثار سفالی تمدن های قدیمی در حفاری های این شهر به وفور یافت شده است."
وجه تسميه حوض دال:
دال نام پرنده اي است بومي ايران كه يكي از زيستگاه هاي آن كوه هاي دنا در كهگيلويه و بويراحمد مي باشد. كمي پايين تر از قله منطقه اي وسيع و حوض مانندي وجود دارد كه گفته مي شود در گذشته هاي دورتر دال ها در آن زندگي مي كرده اند و نام حوض دال نيز از همين جا آمده است.
منبع عكس: خبرگزاري محيط زيست ايران و اطلاعات بيشتر را در اينجا ببينيد.
هیئت کوهنوردی شهرستان دنا در شهر سی سخت امکانات خوبی را در قالب خانه کوهنوردان فراهم آورده است و کوهنوردانی که از راه های دور برای صعود دنا می آیند بیشترین بهره را از خانه کوهنوردان سی سخت می برند...
از مبدا صعود در ارتفاع ۲۶۰۰ متری تا پناهگاه حوض دال دنا ۴ تا ۵ ساعت راه پیش رو دارید. بیشتر مسیر با شیب نسبتا زیاد و البته یکنواخت همراه است...
شروع حركت گروه در حركتي يكنواخت و نظمي كم نظير...
پديده زشت اين روزهاي كوه هاي ايران معروف به ونداليسم كوهستان در دنا آزاردهنده بود. به خصوص اين كه هنوز رنگ اسپري كوهنوردان(!) لنگرودي و فارساني خشك نشده بود كه ما از كنار آن گذشتيم...
در هنگام صعود ما دو گروه بزرگ از كوهنوردان (كوهنوردان همدان و كوهنوردان كانون وكلاي كشور از همه شهرهاي ايران آمده بودند) را ديديم كه در حال فرود بودند و تقريبا با همه آن ها (حدود ۲۰۰ نفر) سلام و احوالپرسي كرديم!!!
البته بعد از ملاقات دوستان يه ۲۰ دقيقه اي استراحت كرديم تا انرژي دوباره بگيريم!
طراحي زيباي پروردگار...
یک پناهگاه و یک جانپناه در ارتفاع ۳۷۰۰متری با گنجایش ۴۰ تا ۵۰ نفر واقع شده است که در فصل صعود و روزهای تعطیل خیلی سریع ظرفیت آن ها تکمیل می شود...
قله حوض دال از پناهگاه دیده می شود و تا قله ۲ تا ۳ ساعت شیب ملایم را روبرو خواهید داشت...
بدون شک مناظر قله های دنا از روی قله حوض دال دیدنی بود اما گرد و غبار مانع دیدن کامل این مناظر شد. با قرار گرفتن بر روی یال منتهی به حوض دال، قله هاي دنا به يكباره خودنمايي مي كنند. دورترين قله اي كه به سختي در عكس زير ديده مي شود قله پازن پير مي باشد كه به K2 ايران شهرت دارد...
بلندترين قله دنا به نام بيژن ۳ يا قاش مستان به ارتفاع ۴۴۵۰ متر در غرب حوض دال ديده مي شود. نزديكترين مسير صعود به قله قاش مستان از روستای خفر و آبشار خفر مي باشد...
هر چند من توی برنامه ها عادت ندارم از موبایل استفاده کنم و معمولا گوشیم در طول برنامه خاموشه اما روی قله وقتی از بچه ها شنیدم آنتن داریم فرصت رو غنیمت دونستم و با تبریک روز پدر شادي صعودم رو با پدر عزيزم تقسيم كردم...
مسير بازگشت را از دره اي به نام دره بزكش انتخاب كرديم. دره اي طولاني با شيب زياد كه فرود از آن با وجود كوله هاي سنگين ما حدود ۵ ساعت زمان برد...
با توجه به اين كه زماني خيلي كمتر از اين ميزان را براي فرود از دره پيش بيني كرده بوديم و در گرماي شديد ظهر در منطقه بوديم، با بي آبي مواجه شديم و وقتي به چشمه پايين دره رسيديم سر از پا نمي شناختيم. از معدود جاهايي بود كه بچه ها داوطلبانه و ملتمسانه تقاضاي خيس شدن مي كردند...
راستي در نزديكي دره بزكش يه يال بود به نام يال يابو سقط كرده (!) كه سوژه اي بود براي خودش. در كوهستان هيچ نامگذاري بي حكمت نيست...
راهنماي ما در اين برنامه محمد هادي عزيز از كوهنوردان شيرازي بود كه رسما ما رو شرمنده خودش كرد. تسلط به منطقه، صبر و بردباري، تواضع و خوشرويي و خونگرمي ويژه شيرازي ها همه و همه باعث شد تا تك تك ما از رفتار اين جوان ايراني چيزهاي زيادي ياد بگيريم. ممنونم ازت رفيق...
در راه بازگشت از دنا یک برنامه یک روزه هم داشتیم به نام آبشار آب ملخ که فوق العاده بود. در اولین فرصت گزارش آب ملخ به یادموندنی رو آپ می کنم.
