منبع عکس: خاک خوب
جمعه شب بعد از یه برنامه سنگین یک روزه و ۱۹ ساعته(!) و تلاش برای صعود به قله هفت خوانی، ساعت ۱۲ شب موفق شدیم خودمون رو به روستای اویزر (Avizar) برسونیم.
با وجود خستگی فراوان، هندوانه رو از تو ماشین در آوردیم و با شادی تمام و بی خیال از بی خوابی امشب و صبح زود بیدار شدن و سر کار رفتن فردا، وسط روستا کمی خستگی در کردیم!
تو تمام این مدت موبایل هامون آنتن نمی داد و از همه جا بی خبر بودیم.
راه افتادیم به سمت تهران... تا وارد جاده چالوس شدیم صدای اولین اس ام اس، چرتم رو پاره کرد... محمد ابراهیمی بود که نوشته بود: "ببخش دیر وقت مزاحمت شدم ولی یه خبری در مورد لیلا اسفندیاری شنیدم که خیلی به همم ریخت! نمی دونم چه کار باید کرد!"
نفهمیدم چی نوشته بود! می دونستم که لیلا در تلاش رسیدن به قله بود... نگران شدم... اس ام اس رو برای بچه ها خوندم تا بلکه از گیجی در بیام! اما همه گیج شدند... صدای اس ام اس گوشی علی حسینی: "لیلا اسفندیاری در گاشربروم جاودانه شد"
چی می گی علی؟ اس ام اس رو کی فرستاده؟ ... حامد رزاقی...
دیگه نمی شد گفت شایعه است...
سکوت... سکوت... سکوت...
و باز هم سکوت
قدرت حرف زدن نداشتیم
یعنی چی؟
همه خستگی تو تنمون موند... انگار یه کوه جابجا کردیم...
یکی از بدترین لحظاتی بود که تجربه کرده بودم...
داستان صعود سال گذشته به K2 و تلاش و اراده اش برای فتح قله تا جایی که توان داشت، همیشه برام جالب بود.
چند بار تا حالا از نزدیک دیده بودمش... تو انجمن کوهنوردان و باشگاه دماوند...
افتخار می کنم که لیلا اسفندیاری یک ایرانی بود و برای هدفش و برای رویا و عشقش تلاش کرد.
منبع عکس: نامشخص
"شیرزن یگانه کوهنوردی ایران" هوای پاک کوهستان هیمالیا تا همیشه گوارای تو باد.
از وقتی خبر رو شنیدم می خواستم در موردش بنویسم اما دستم به نوشتن نمی رفت. حالا این چند خط رو می نویسم تا شاید افراد بیشتری با این کوهنورد آشنا بشوند و از زندگیش درس بگیرند، همونطور که من درس گرفتم.
نوشتن در مورد لیلا اسفندیاری را به حساب مرده پرست بودن نگذارید. لیلا اسفندیاری یک قهرمان ملی است که برای ایران افتخارآفرینی کرده، پس باید از او نوشت و نامش را زنده نگه داشت.
منبع عکس: آوای کوه
در همین رابطه:
- لینک خبر حادثه به نقل از باشگاه دماوند
- پیکر پاک لیلا، به هیمالیا سپرده شد.
و بخوانید داستان شگفت انگیز فداکاری ایرج معانی را:
