قله خلنو به ارتفاع ۴۳۸۴متر (طبق اطلاعات GPS من) بلندترین قله از قلل البرز مرکزی بعد از قله دماوند است.
با همفکری دوستان شرکت کننده در این برنامه قرار شد این صعود، به یاد لیلا اسفندیاری و به افتخار این قهرمان کوهنوردی ایران زمین انجام شود.
مبدأ صعود به قله خلنو، روستای لالون یا لالان در منطقه رودبار قصران و در نزدیکی فشم در استان تهران است.
وجه تسمیه روستای لالون: طبق گفته ریش سفیدان روستا - نام این روستا لاله گون بوده که به جهت وجود گل های فراوان در این منطقه به این نام مشهور بوده است و با گذشت زمان به لالون تبدیل شده است. (با سپاس از حمید تجویدیان)
خوشبختانه ویلاسازی هایی که در این روستا صورت گرفته، به نسبت با معماری منطقه همخوانی داشته و چهره روستا را خراب نکرده است...
با خروج از روستای لالون، مسیر کنار رودخانه را باید طی کرد تا به تنگه لالون رسید...
برای عبور از تنگه لالون باید از درون رودخانه ای عبور کرد که به گفته کوهنوردان حاضر در منطقه حجم آب آن امسال به نسبت سال گذشته بیشتر است. به همین جهت به همراه داشتن سندل (صندل) برای عبور از رودخانه ضروری است...
تنگه لالون هوایی بسیار مطبوع دارد و با وجود این که در بعدازظهر یکی از روزهای گرم مردادماه بودیم، هوایی بسیار مطبوع به استقبال ما آمد!
درون تنگه باید چهار یا پنج بار از رودخانه بسیار سرد و پرآب عبور کرد که به همین دلیل زمان گیر خواهد بود...
چشمه ها و آبشارهای متعدد در مسیر صعود به قله خلنو چشم نوازی می کند...
با خروج از تنگه، راه پاکوب مشخصی وجود دارد که شما را از رودخانه جدا می کند و به سمت منطقه ای به نام چشمه تلخاب می برد...
متاسفانه چشمه اصلی تلخاب خشک شده بود ولی چشمه زنگ آب در نزدیکی آن پر آب، خوش رنگ و غیرقابل شرب بود. رنگ زنگ آهن رو می شه به راحتی در رسوبات این چشمه دید...
کودکان روستایی و شادی بی دلیلشان...
با گذر از چشمه تلخاب، مقصد بعدی آبشار زیبای لالون می باشد که در بالای آن چشمه ای پر آب و گوارا قرار گرفته و محل مناسبی برای شب مانی می باشد.
با عبور از آبشار، مسیر به سمت گردنه ورزاب ادامه پیدا می کند. با توجه به ارتفاع ۳۹۹۲متری روی گردنه ، اینجا مکان مناسبی برای شب مانی جهت هم هوایی می باشد...
برای یک گروه با توانایی متوسط از روستا تا تنگه کمتر از یک ساعت و از تنگه تا چشمه تلخاب، یک ساعت و نیم راه در پیش خواهید داشت. از چشمه تا آبشار کمتر از یک ساعت و از آبشار تا گردنه ورزاب حدود ۲ ساعت کوهنوردی با شیب متوسط دارید. از روی گردنه ورزاب به فاصله زمانی حدود دو ساعت و نیم به قله خلنو بزرگ خواهید رسید. (این زمان بندی ها کاملا نسبی بوده و فقط به جهت یک مبنای اولیه اینجا آورده شده است.)
برای صعود به قله خلنو از روستای لالون دو مسیر پیش رو دارید که تا گردنه ورزاب این مسیرها مشترک می باشد...
یکی از مسیرها، مستقیم به بلندترین قله منطقه یعنی خلنوبزرگ می رود...
مسیر دیگر به ترتیب قله برج(۱)، تیغه های ژاندارک(۲)، قله خلنو کوچک(۳) و قله خلنو بزرگ(۴) را طی می کند...
مسیر دوم بر روی تیغه ژاندارک ها تا حدودی فنی می باشد و نیاز به توانایی کار با سنگ در ارتفاع دارد و برای حمایت بیشتر استفاده از طناب توصیه می شود...
در پای قله، دشتی به نام اسب چال یا اسبی چال قرار گرفته که عموما به عنون چراگاه مورد استفاده گله داران قرار می گیرد...
به اسب چال که می رسی، دماوند دلربا در ده ها کیلومتر دورتر رخ می نماید...
در چند قدمی قله به احترام لیلا اسفندیاری، توقف می کنیم و یک دقیقه در سکوت و آرامش کوهستان زیبای البرز، برای شادی روحش دعا می کنیم...
از روی قله خلنو بزرگ، بسیاری از قلل البرزی مرکزی دیده می شود؛ قله هایی مانند آزادکوه، پالون گردن، سرکچال ها، یخچال، کمان کوه، جانستون، خرسنگ ها، دوخواهرون و...
روی قله نسبتا شلوغ بود. وقتی کوهنوردان روی قله متوجه شدند که این برنامه رو به یاد لیلا اسفندیاری برگزار کردیم با اشتیاق به جمع ما پیوستند...
دریاچه خرس چال یا خلنو از این بالا نمایی بسیار زیبا دارد...
و این هم احد عزیز (مدیر مالی برنامه!) در هیبت یک سرباز هخامنشی...!
این برنامه با همت ۱۴ نفر از دوستان عزیزم برگزار شد...
یاسر پورصدری، حمید تجویدیان، مرضیه بنکدار، پرویز شجاعی پارسا، رضا حبشی، محمود تمیمی، ناصر میزبانی، شادی گنجی، علی رضا مختار، لیلا سالکی، منیژه ناصری، حسین بختیارزاده، احد فتاحی و محمد گائینی.
نمای قله آزادکوه از قله خلنو
پی نوشت: امشب (یکشنبه) در مسجد الجواد هفت تیر مراسم یادبود لیلا اسفندیاری بود. خیلی ها اومده بودند. اومده بودند تا شاید کمی آروم بشن. هر کاری کردم نتونستم برم تو مسجد و هر کاری کردم نتونستم به دوستان نزدیکش تسلیت بگم. نه! هنوز باورش سخته...
