تاریخ اجرا: ۱۳ و ۱۴ مردادماه ۹۰
همیشه این لحظات نیسان سواری در حالی که دماوند با شکوه جلوی چشمام باشه رو دوست داشتم...
برای صعود جبهه شمال شرقی دماوند ۲ مسیر معروف وجود دارد که مبدأ حرکت یکی از آن ها روستای گزنه و دیگری روستای ناندل می باشد که از پناهگاه تخت فریدون به بعد این دو مسیر یکی می شود.
صعود به جبهه شمال شرقی دماوند از روستای گزنه بسیار طولانی می باشد...
نمای روستای گزنه از پناهگاه تخت فریدون قله دماوند
صعود ما از طریق روستای ناندل انجام شد...
دودکش دماوند!
مسیر دسترسی به روستای ناندل را در گزارش صعود جبهه شمالی دماوند می توانید بخوانید و ببیند.
بازی رنگ ها در آسمان بی نظیر دماوند
صبح که از خواب بیدار شدیم و دماوند رخ خود را به ما نمایان کرد، هر کدام برای لحظاتی به زیبای سرسپید ایران زمین خیره شدیم...
بعد که به خود آمدم کمی نگران شدم! دماوند سرسپیدتر از همیشه بود... به نظر می آید صعود دشواری در پیش داشته باشیم...
آسمان نقره گون دماوند...
از ناندل با حدود ۴۵دقیقه نیسان سواری و ۴۰هزار تومان هزینه به گردنه سر یا همان گوسفندسرا می رسیم که نقطه شروع کوهنوردی ما به ارتفاع 2870متر می باشد...
در طول مسیر گردنه سر تا پناهگاه تخت فریدون که حدود ۶ ساعت زمان نیاز دارد، حداقل دو نقطه به برفچال هایی رسیدیم که آب زلالی داشت.
فریدون تخت یا همان تخت فریدون، دشت بازی است در پایین پناهگاهی با همین نام که محل مناسبی برای کمپینگ و شب مانی می باشد: هم آب (برفچال) دارد و هم از بادهای روی یال پناهگاه محفوظ است؛ در عوض صبح و برای صعود به قله یک شیب سنگین یک ساعته را باید اضافه بروید...
محمود تمیمی و محمد والی نژاد
تخت فریدون و در پایین دست آن روستای ناندل دیده می شود...
پناهگاه تخت فریدون در ارتفاع 4388متری واقع شده و حدود ۲۰ نفر گنجایش دارد...
قله ای شبیه به آزادکوه در شمال روستای ناندل دیده می شود که ما را بسیار به اشتباه انداخت!
غروب خورشید از پناهگاه تخت فریدون در جبهه شمال شرقی دماوند...
در پناهگاه تخت فریدون گروهی از کوهنوردانی که از رشت آمده بودند در حال نوشتن یادگاری روی دیوار پناهگاه بودند... این دوستان آنقدر با حرمت کوهستان بیگانه بودند که وقتی پرویز شجاعی دوستانه ازشون خواست که این کار را نکنند به صورت گروهی در دفاع از کار خود برخواستند!!!
شروع حرکت به سمت قله در زیر آسمان پرستاره دماوند...
لحظه طلوع خورشید از فراز کوهستان البرز...
امروز هوا عالیست! ابرهای فراوانی که هرچقدر تلاش کردند نتوانستند بالاتر از این بیایند...
از دیدن این یادگاری خیلی تعجب کردیم! از مهابادی های دوستدار طبیعت و کوهستان بعید بود...
دره یخار یکی از زیباترین مناظر طبیعی را پیش چشم شما به نمایش می گذارد...
در مسیر شمال شرقی دماوند وقتی به بام برفی و یخچال عروسک ها می رسید، برای عبور از یخچال ها باید احتیاط زیادی به خرج دهید به خصوص زمانی که مسیر یخ زده باشد...
در پایین دست دره یخار، زیباترین دره ها رو میشه دید...
دیدن نمای تپه گوگردی از جبهه شمال شرقی، نزدیکی به بام ایران زمین را نوید می دهد...
و خیلی زود کاسه قله را جلوی چشمانم دیدم...
امسال دماوند برای من حال و هوای دیگری داشت؛ دلم طاقت نیاوردم و چشم ها را هم بی نصیب نگذاشت... ناب ترین جای ایران... پاک ترین نقطه زمین... عاری از همه زشتی ها و دو رویی ها... میعادگاه همه عاشقان ایران زمین...
پرچم ایران بر بلندترین نقطه فلات ایران
دلم لرزید... دماوند فقط یک کوه نیست... می دونم که اینجا بودن سعادت می خواد... سپاس پرودگار این همه عظمت رو...
نمای پانوراما از کاسه قله دماوند - ورودی جبهه غربی (بر روی عکس کلیک کنید)
به یاد همگی دوستانی که دلشان با ما بود بر بام سرافراز ایران زمین اشک شوق ریختم و جاتون رو خالی کردم:
کاوه فرزانه، یاسر پورصدری، مرضیه بنکدار، مژگان یوسف پور، علی حسینی، فرزانه عابدنیا، مهدی ساقی، آرزو احمدزاده، احد فتاحی، مژگان حسنی، ناصر میزبانی و ...
و چه لذتی داشت دیدن تلاش چند تن از کوهنوردان پیشکسوت وقتی که داشتند کاسه قله دماوند را از زباله ها پاکیزه می کردند... وای بر ما کوهنوردان که به خود اجازه می دهیم زباله های خود را بر پیکر دماوند بزرگ برجای بگذاریم!
به پیشنهاد پرویز شجاعی عزیز، این صعود را به نام آرزو میرزایی (فعال عرصه محیط زیست و عکاس حیات وحش و طبیعت ایران زمین) برگزار کردیم...
آرزو، رفتن به مرز بی کرانه هاست...
آرزو، رقصا رقص گلی ست شکفته بر تارک قله ها...
آرزو می شکافد خاک را، می کارد دانه مهر را و در نسیم با دو کوه درخت می آید و می رسد به مهر جان ها...
"کاوه فرزانه"
یکی از ناهنجاری های روی قله دماوند، عادتی ست که از گذشته بوده و با زیاد شدن تعداد کوهنوردان بیشتر به چشم می آید: یادگاری های فرهنگی جدید بر روی قله!
تنها هدف ما رساندن پیام به معتادی است که هنوز در عذاب است... انجمن معتادان گمنام
لیلا، چه زیبا قراقروم و هیمالیا تا ابد منظر تلاش یادآور نام و خاطرات شد. صعودت مبارک... از طرف همنوردان استان کرمان
دوستان عزیز در انجمن معتادان گمنام، خدا خیرتون بده... دست مریزاد... دست بچه های کرمان هم درد نکنه که یاد همنوردشون رو گرامی داشتند.
یادها و پیام ها خوبه اما آیا ما حق داریم هر کدوم برای رساندن یک پیام و یا گرامیداشت یک عزیز، گوشه ای از پیکر کوهستان را زخمی کنیم؟ فکرش رو بکنید در همین دماوند هر سال ۱۰ تا گروه و انجمن یا فرد حقیقی بخواهد پیامی به دیگران بدهد... با این وضعیت تا چند سال دیگه وقتی رو قله دماوند بریم دیگه سنگ های کهنسال دماوند را نخواهیم دید و تن دیو سر سپید زیر ده ها تندیس و نوشته پنهان خواهد شد...
نمای پانوراما از قله دماوند -دره یخار در سمت چپ دیده می شود (بر روی عکس کلیک کنید)
همنوردان عزیز در گروه های کوهنوردی عروج استان تهران، صنعت مس کرمان، پیشگام گرگان، بامدادان و... نیز متاسفانه یادگارهایی بر پیکر دماوند به جا گذاشته بودند.
صعود به قله دماوند از پناهگاه تخت فریدون برای یک تیم نسبتا آماده حدود ۵ تا ۶ ساعت زمان نیاز دارد...
این حاج آقا اینجا نشسته اند دارند تفکر می کنند گویا!
روستاهای ناندل، میان ده و حاجی دلا از چپ به راست دیده می شود...
اسب جوان و بازیگوشی که تا پایین، ما را همراهی کرد...
همنوردان عزیزی که در صعود دماوند شمال شرقی افتخار داشتم در کنارشون باشم:
حمید تجویدیان، محمد شاکری، سمانه آسایی، محمد والی نژاد، شادی گنجی، علی رضا مختار، آرش نقافی، محمود تمیمی، منیژه ناصری، ماهزاده نجار و پرویز شجاعی پارسا.
جبهه شمال شرقی دماوند:
ارتفاع گردنه سر 2870متر - شروع حرکت
ارتفاع پناهگاه تخت فریدون 4388 متر
ارتفاع بام برفی 5057 متر
ارتفاع قله دماوند 5609 متر
لینک های مرتبط:
- صعود به قله دماوند از جبهه غربی
- صعود به قله دماوند از جبهه شمالی
